ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ 66 ਸਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਟਿਮ ਐਂਡਰਿਊਜ਼ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਜੈਨੇਟਿਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸੋਧੀ ਹੋਈ ਸੂਰ ਦੀ ਕਿਡਨੀ ਨੇ 271 ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਮੈਡੀਕਲ ਰਿਕਾਰਡ ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਕਿਡਨੀ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਰਹੀ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਕਿਡਨੀ ਦਾ ਡੋਨਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਵਾਲ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਹੈ—ਕੀ ਸੂਰ ਦੀ ਕਿਡਨੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਚਾ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਅਤੇ ਆਖ਼ਿਰ ਸੂਰ ਦੀ ਕਿਡਨੀ ਹੀ ਕਿਉਂ ਚੁਣੀ ਗਈ? ਸੂਰ ਦੇ ਅੰਗ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਕਿੰਨੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹਨ? ਕੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸੂਰ ਦੀ ਕਿਡਨੀ ਇਨਸਾਨ ਵਿੱਚ ਲਗਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸੂਰਾਂ ਦੇ ਜੀਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੇ ਬਦਲਾਅ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਇਸ ਅੰਗ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ?
ਟਿਮ ਐਂਡਰਿਊਜ਼ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਨਿਊ ਹੈਂਪਸ਼ਾਇਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹਨ। 25 ਜਨਵਰੀ 2025 ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਜੈਨੇਟਿਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸੋਧੀ ਹੋਈ ਸੂਰ ਦੀ ਕਿਡਨੀ ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ 66 ਸਾਲ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਕਿਡਨੀ ਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਸਟੇਜ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਜੂਝ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਕਿਡਨੀ ਡੋਨਰ ਦੀ ਉਡੀਕ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੌਰਾਨ ਡਾਇਲਿਸਿਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਡਾਇਲਿਸਿਸ ਉਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ੀਨ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਖੂਨ ਵਿੱਚੋਂ ਵਾਧੂ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਪਦਾਰਥ ਬਾਹਰ ਕੱਢੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਖ਼ਰਾਬ ਕਿਡਨੀਆਂ ਇਹ ਕੰਮ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾਉਂਦੀਆਂ। ਅਜਿਹੇ ਹਾਲਾਤ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਖਤਰਨਾਕ ਕਦਮ ਚੁੱਕਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਟਿਮ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਜੈਨੇਟਿਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸੋਧੀ ਹੋਈ ਸੂਰ ਦੀ ਕਿਡਨੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ। ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਕਿਡਨੀ ਨੇ ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸੂਰ ਦੀ ਇਸ ਕਿਡਨੀ ਨੇ ਟਿਮ ਐਂਡਰਿਊਜ਼ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਨੌਂ ਮਹੀਨੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਕੁੱਲ 271 ਦਿਨ। ਇਸ ਪੂਰੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਟਿਮ ਨੂੰ ਡਾਇਲਿਸਿਸ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਪਈ। ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸੀ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਜੀਵਤ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਸੂਰ ਦੀ ਕਿਡਨੀ ਨੇ ਇੰਨੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਕਿਡਨੀ ਦਾ ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਵੀ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਪਰ ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਸੂਰ ਦੀ ਕਿਡਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਨਹੀਂ ਚੱਲੀ। ਲਗਭਗ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਦੀਆਂ ਬਾਰੀਕ ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਨਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸਾਨ ਅਤੇ ਸੋਜ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਲੱਗੇ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਕਿਡਨੀ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਘਟਦੀ ਗਈ। 23 ਅਕਤੂਬਰ 2025 ਨੂੰ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਡਨੀ ਕੱਢਣੀ ਪਈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਟਿਮ ਨੂੰ 82 ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਮੁੜ ਡਾਇਲਿਸਿਸ ਦੀ ਲੋੜ ਪਈ। ਪਰ ਜਨਵਰੀ 2026 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖੀ ਡੋਨਰ ਤੋਂ ਕਿਡਨੀ ਮਿਲ ਗਈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਟਿਮ ਹੁਣ ਬਿਨਾਂ ਡਾਇਲਿਸਿਸ ਤੋਂ ਠੀਕ ਹਨ।
ਕੀ ਸੂਰ ਦੀ ਕਿਡਨੀ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਸਥਾਈ ਹੱਲ ਹੈ? ਕੀ ਇਹ ਮਨੁੱਖੀ ਕਿਡਨੀ ਦਾ ਪੱਕਾ ਬਦਲ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਫਿਲਹਾਲ ਇਸ ਬਾਰੇ ਖੋਜ ਜਾਰੀ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਨੇ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਰਾਹ ਜ਼ਰੂਰ ਦਿਖਾਇਆ ਹੈ। ਵਿਗਿਆਨੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਜੈਨੇਟਿਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸੋਧੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਅਸਥਾਈ ਸਹਾਰਾ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਡੋਨਰ ਮਿਲਣ ਵਿੱਚ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਮੈਡੀਕਲ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ “ਬ੍ਰਿਜ ਟੂ ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ” ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਯਾਨੀ ਮਨੁੱਖੀ ਅੰਗ ਮਿਲਣ ਤੱਕ ਇੱਕ ਅਸਥਾਈ ਜੀਵਨ-ਰੱਖਿਅਕ ਹੱਲ।
ਹੁਣ ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਆਖ਼ਿਰ ਸੂਰ ਹੀ ਕਿਉਂ? ਕੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਕਿਡਨੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ? ਦਰਅਸਲ ਸੂਰਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ੇਨੋਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟੇਸ਼ਨ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਜਾਨਵਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜ਼ੇਨੋਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟੇਸ਼ਨ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਦੇ ਜੀਵ ਤੋਂ ਦੂਜੀ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਦੇ ਜੀਵ ਵਿੱਚ ਅੰਗ ਜਾਂ ਟਿਸ਼ੂ ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਕਰਨਾ। ਸੂਰਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਆਕਾਰ ਕਈ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਡਨੀ ਵੀ ਮਨੁੱਖੀ ਕਿਡਨੀ ਵਾਂਗ ਖੂਨ ਨੂੰ ਫਿਲਟਰ ਕਰਨ, ਵਾਧੂ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਫਾਲਤੂ ਪਦਾਰਥ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਤਰਲ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦਾ ਸੰਤੁਲਨ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਵਰਗੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸੂਰਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਸੰਭਾਵੀ ਸਰੋਤ ਵਜੋਂ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਰ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਖਤਰਾ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਕਿਸੇ ਦੂਜੀ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਦੇ ਅੰਗ ਨੂੰ ਬਾਹਰੀ ਚੀਜ਼ ਸਮਝ ਕੇ ਉਸ ’ਤੇ ਇਮਿਊਨ ਹਮਲਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਕਿਸੇ ਆਮ ਸੂਰ ਦੀ ਕਿਡਨੀ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਲਗਾਉਣਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਜਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਵਿਗਿਆਨ ਨੇ ਇਸ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਹੱਲ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਨੇ ਯੂਕਾਟਾਨ ਮਿਨੀਏਚਰ ਪਿਗਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਅਜਿਹੇ ਸੂਰ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਅਨੁਕੂਲ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇੱਕ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੂਰਾਂ ਦੇ ਜੀਨੋਮ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ 69 ਜੈਨੇਟਿਕ ਬਦਲਾਅ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਇਹ ਬਦਲਾਅ ਤਿੰਨ ਮੁੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਪਹਿਲਾ—ਇਮਿਊਨ ਹਮਲਾ ਘਟਾਉਣਾ। ਸੂਰਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਅਣੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਇਮਿਊਨ ਸਿਸਟਮ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜੀਨਾਂ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਐਂਟੀਬਾਡੀਜ਼ ਵੱਲੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹਮਲਾ ਘਟਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਦੂਜਾ—ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਨ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਾ। ਸੂਰਾਂ ਦੇ ਜੀਨੋਮ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਨ ਜੋੜੇ ਗਏ ਜੋ ਇਮਿਊਨ ਸਿਸਟਮ, ਖੂਨ ਦੇ ਜੰਮਣ ਅਤੇ ਸੋਜ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਤੀਜਾ—ਵਾਇਰਸ ਦੇ ਖਤਰੇ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣਾ। ਸੂਰਾਂ ਦੇ ਜੀਨੋਮ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਪੋਰਸਾਈਨ ਐਂਡੋਜੀਨਸ ਰੈਟਰੋਵਾਇਰਸਸ (PERVs) ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਕਿਰਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਜੈਨੇਟਿਕ ਤਕਨੀਕ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਸ ਦਾ ਮਕਸਦ ਸੂਰ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਵੀ ਵਾਇਰਲ ਟ੍ਰਾਂਸਮਿਸ਼ਨ ਦੇ ਖਤਰੇ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਬਦਲਾਅ ਮਿਲ ਕੇ ਸੂਰ ਦੇ ਅੰਗ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਅਨੁਕੂਲ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹਨ।
ਜੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਬਾਹਰੀ ਅੰਗ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਟਿਮ ਐਂਡਰਿਊਜ਼ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ? ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਟਿਮ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇਮਿਊਨ ਸਿਸਟਮ ਸੂਰ ਦੀ ਕਿਡਨੀ ’ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਰ ਦਵਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਕਰਕੇ ਇਸ ਰਿਐਕਸ਼ਨ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿਡਨੀ ਨੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀਆਂ ਬਾਰੀਕ ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਨਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸਾਨ ਅਤੇ ਸੋਜ ਵਧਦੀ ਗਈ। ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੱਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕੋਈ ਵਿਗਿਆਨਕ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਸੂਰ ਦੀ ਜੈਨੇਟਿਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸੋਧੀ ਕਿਡਨੀ ਹਰ ਮਰੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਜਾਂ ਪੂਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਫਿਲਹਾਲ ਇਸਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਕਿਡਨੀ ਦਾ ਪੱਕਾ ਬਦਲ ਕਹਿਣਾ ਜਲਦਬਾਜ਼ੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਹਾਂ, ਇਹ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਮੈਡੀਸਨ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਖੋਜੀ ਕਦਮ ਜ਼ਰੂਰ ਹੈ।
ਅਜਿਹੀ ਖੋਜ ਦੀ ਲੋੜ ਇਸ ਲਈ ਪੈ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਕਿਡਨੀ ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ। ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਮਨੁੱਖੀ ਕਿਡਨੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਿਡਨੀ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਪਰ ਲੋੜ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਘੱਟ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹਰ ਸਾਲ ਲਗਭਗ 2 ਲੱਖ ਨਵੇਂ ਮਰੀਜ਼ ਅਜਿਹੇ ਪੂਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਡਨੀ ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਦੀ ਲੋੜ ਪੈ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਸਾਲਾਨਾ ਲਗਭਗ 14,500 ਕਿਡਨੀ ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਯਾਨੀ ਮਨੁੱਖੀ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਉਪਲਬਧਤਾ ਅਤੇ ਲੋੜ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਡਾ ਫਰਕ ਹੈ। ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਵਿਗਿਆਨੀ ਅਜਿਹਾ ਵਿਕਲਪ ਲੱਭ ਰਹੇ ਹਨ ਜੋ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਡੋਨਰ ਮਿਲਣ ਤੱਕ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਉਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦੇ ਸਕਣ।
ਟਿਮ ਐਂਡਰਿਊਜ਼ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮੈਡੀਕਲ ਪ੍ਰਯੋਗ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੱਖਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਉਮੀਦ ਦੀ ਕਿਰਨ ਹੈ ਜੋ ਕਿਡਨੀ ਡੋਨਰ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਡਾਇਲਿਸਿਸ ਕਰਵਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਖੋਜ ਨੇ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਜੈਨੇਟਿਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸੋਧੀ ਸੂਰ ਦੀ ਕਿਡਨੀ ਅਸਥਾਈ ਤੌਰ ’ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਡਾਇਲਿਸਿਸ ਤੋਂ ਰਾਹਤ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਜੇ ਇਸ ਤਕਨੀਕ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸੁਧਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕੇ ਤਾਂ ਇਹ ਲੱਖਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦਗਾਰ ਸਾਬਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਖੋਜ ਮੈਡੀਕਲ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੀਲ ਪੱਥਰ ਹੈ।
